Photography by Jeroen Noordzij
Je hebt roots in Zuid-Afrika, groeide op in Limburg en woont in Maastricht. Hoe heeft dat gevormd wie je bent?
Ik ben opgegroeid op het platteland in Zuid-Limburg en woon daar nog altijd. Van jongs af aan ben ik in aanraking gekomen met het zelf produceren van eten. Zo heb ik geleerd dat kwalitatief goed eten op je bord ook letterlijk betekent: offers brengen. Daardoor bouw je een bijzondere band op met vitaal eten, maar ook met het leven.
Daarnaast had ik het geluk dat ik van mijn vader al vroeg veel mocht leren over ritme en regelmaat. Om lichamelijk en geestelijk fit te blijven had hij een ochtendroutine: hardlopen, ochtendoefeningen, push-ups. Bewustzijn rondom voeding en beweging zat er bij mij dus al vroeg in. Op een gegeven moment ben ik voedings- en bewegingswetenschappen gaan studeren, en van daaruit is mijn reis begonnen.
Je werk draait om de lange termijn, om bewust investeren in jezelf. Hoe vertaalt die filosofie zich naar de keuzes die jij dagelijks maakt?
Wat je leert als je ouder wordt, is dat alles vergankelijk is, including yourself. Daarom probeer ik mijn gezondheid zo lang mogelijk zo goed mogelijk te houden. Mijn dag begint met self-care, met een vast ritme: iedere dag rond dezelfde tijd opstaan, wandelen, bewegen en dan eten. Daarnaast is er self-work: werken aan jezelf. Dat zien mensen vaak over het hoofd. We willen van alles bereiken en vragen vooral: zeg me wat ik moet doen. We stellen ons nooit de vraag of er dingen zijn die we te veel doen. Wat ik noem: ontdoen, oftewel minder doen. Dat brengt me bij rust. Rust is herstel, en herstel is groei.
Je begeleidt mensen die bewust nadenken over hoe ze ouder worden. Wanneer is iemand daar volgens jou écht serieus mee bezig?
Wie bij mij aanklopt, is vaak iemand die al heel veel goed probeert te doen, maar het niet volhoudt. Meestal weten ze al wat ze willen en aan welke knoppen gedraaid moet worden. Maar zie die knoppen als het slot van een kluis: ze weten niet precies wat de code is en welke kant de knoppen op moeten. Daarbij help ik. Gezondheid is een vaardigheid, geen einddoel. Je bioritme, eten, beweging, rust en ontdoen in balans houden, ook in een druk schema of op reis: dat moet je oefenen. Niet door erover te lezen, en ook niet door ChatGPT om een voedingsschema te vragen. Maar door ermee aan de slag te gaan.
Als we doorvragen waarom iemand fit wil worden, hoor ik vaak: ik voel me niet meer mooi. Of: ik laat mijn kinderen het verkeerde gedrag zien. Dan hebben we een aanknopingspunt voor het self-work, en gaan we de pijnlijke confrontatie aan: wie ben je, wie was je, waar komt dit vandaan en wie wil je worden?
“De vorm volgt de functie. En als de functie goed is, dan is de vorm mooi.”
Kleding en gezondheid lijken twee aparte werelden. Hoe kijk jij naar de rol van uitstraling in hoe je je voelt en overkomt?
De rol van uitstraling en hoe je overkomt op anderen is fundamenteel voor welzijn en voor hoe je je ten aanzien van jezelf voelt. Als iemand lekker in zijn vel zit, dan straalt hij.
We leven in een tijd waarin het soms een beetje vies wordt gevonden als je trots bent op je uiterlijk. Daar ben ik het niet helemaal mee eens. Ik ben een van de meest simpele figuren die er rondlopen, maar ik geniet er ontzettend van als ik er goed uitzie. Don’t get me wrong: ik loop heel graag rond in joggingbroek. Maar als ik erbij loop zoals vandaag, voel ik me gesterkt, krachtig, mooi.
Het is niet mijn doel om het beste lichaam te hebben. Hoe ik eruitzie is een gevolg van de zorg die ik voor mezelf heb. De vorm volgt de functie. En als de functie goed is, dan is de vorm mooi. Een eerste indruk kun je maar één keer maken. Maar het start niet met het uiterlijk. Het start met de binnenkant: zorgen voor jezelf, werken aan jezelf. Wat je ziet is een reflectie van hoe je met jezelf omgaat.
Als je naar je eigen garderobe kijkt, wat zegt die over wie je bent?
Mijn garderobe zegt dat ik houd van vrijheid, van beweging en van uniekheid. Vrijheid en beweging liggen dicht bij elkaar; daarom houd ik ook van joggingbroeken. Maar ook in mijn ‘normale’ kleding moet een zekere bewegingsvrijheid zitten. Als ik naar een bruiloft ga, moet ik in mijn pak de hele dag mijn moves kunnen maken.
Uniekheid is meer een stilistisch ding. Ik ben best een creative, als ik dat zo mag zeggen. I am not your average scientist. Die creativiteit heb ik van jongs af aan willen uiten, ook in hoe ik me kleed. Ik wilde altijd anders zijn. Details zijn belangrijk in wat ik draag. Mijn stijl is uniek, maar altijd subtiel aanwezig. Niet schreeuwerig: je ziet dat er iets bijzonders aan de hand is, maar pas bij nadere inspectie zie je de details.
Wat vond je belangrijk in het ontwerpen van de outfits samen met jouw tailor?
In de outfits zie je allereerst de bewegingsvrijheid terug: het is een wijdere fit. De broek heeft een hoge band, waardoor je billen en heupen vrij komen en je veel vrijheid in de bekkenregio hebt. Je zit heel lekker in de stoel, en ik kan met dit pak zelfs op de grond zitten. Hetzelfde geldt voor het jasje: dat zit ruim en voelt totaal niet beknellend.
Voor de kleuren wist ik dat ik iets met bruin wilde. Privé draag ik veel zwart en donkerblauw, eigenlijk heel saai. Qua stof wist ik vanaf het begin dat ik het pak mag voelen. Het moet niet te flapperig of te licht zijn. De ene stof is voor zijn textuur best zwaar, en dat zit heel lekker. De andere is iets wolliger, maar niet te zwaar; die geeft iets meer volume.
Maatwerk in je garderobe en maatwerk in je gezondheid vragen allebei om een eerlijk gesprek over wie je bent en wat je nodig hebt. Hoe heb jij dat ervaren bij Michael & Giso?
Toewerken naar een pak als dit is een heel proces. Ik vergelijk het met mijn eigen praktijk: het begint bij een intake, want je wilt doorgronden wat de cliënt nodig heeft. In dit geval zat Mike op mijn stoel en was ik de cliënt. Ik vind het heerlijk als die rollen zijn omgedraaid: dan kan ik zelf achteroverleunen en me laten adviseren. Natuurlijk komt het voor dat ik zeg: die wil ik toch anders. Die ruimte is er, want het is niet zijn pak, het is mijn pak.
Zodra je na de eerste afspraak naar buiten loopt, wil je het liefst de dag erna alles geleverd krijgen. Maar zo werkt het niet. Good things take time; dat zeg ik ook altijd tegen mijn cliënten. Juist de weg ernaartoe maakt het bijzonder, en precies daardoor is het beter geworden dan ik had verwacht.
